گروه کوهنوردی اماوند


برنامه این هفته

طبیعت گردی و جنگل نوردی شمال کشور

یادی از بانوی کوهستان لیلا اسفندیاری

فرستادن به ایمیل چاپ

 

 

لیلا اسفندیاری، بانوی کوهستان


لیلا اسفندیاری کجوری راد (۲۷ بهمن ۱۳۴۹ – ۳۱ تیر ۱۳۹۰) کوهنورد زن ایرانی بود که رکوردهای صعود متعددی را به عنوان نخستین زن کوهنورد ایرانی به نام خود به ثبت رساند.
لیلا در یک خانواده مذهبی و مرفه متولد شد. تعصب پدر موجب سخت‌گیری‌ها و محدودیت‌های زیادی در دوران نوجوانی و جوانی لیلا می‌شود.
علی‌رغم علاقه وی به تحصیلات دانشگاهی در رشته حقوق، پدرش با این استدلال که در رشته حقوق مجبور است در محیطی مردانه کار کند، وی را وادار به تحصیل در رشته آزمایشگاهی میکروبیولوژی می‌کند.
وی بعد از اتمام تحصیل و بازگشت به منزل از خانواده خود جدا می‌شود و خانواده‌اش (پدر خانواده) نیز وی را طرد می‌کنند.
در سالهای اولیه استقلال، وی از طریق تدریس خصوصی و کار در کارخانه دستمال کاغذی مخارج خود را تامین می‌نمود. پس از اتمام دانشگاه در بیمارستان آبان مشغول به کار می‌شود.
زمانی که تصمیم به صعود به نانگاپاربات می‌گیرد، وی موفق به جذب یک اسپانسر می‌شود و به این ترتیب از کار در بیمارستان استعفا می‌دهد و تا زمانی که در قید حیات بود، روزانه دست‌کم ۷ ساعت تمرین کوهنوردی، بدن‌سازی، شنا و سنگ‌نوردی را در دستور کار خود قرار می‌داد.


وی آرزو داشت در کوهستان و یا در غار جان خود را از دست دهد و از این‌رو به هم تیمی‌اش، سامان نعمتی که در حین صعود به قله نانگاپاربات جان خود را از دست داده بود، غبطه می‌خورد.
وی کوهنوردی را از سال ۱۳۷۹ به صورت تفریحی آغاز کرده بود و قله توچال اولین قله فتح‌شده توسط وی بود.
در سال ۸۰ به عضویت باشگاه اسکی و کوهنوردی دماوند در آمد. وی با این گروه توانست بیشتر قله‌های ایران را صعود کند و اغلب غارهای ایران را بپیماید.
وی موفق شد ۲۲ مرتبه کوه دماوند را فتح نماید که این صعودها از ۳ مسیر مختلف انجام شده است.
وی همچنین در سال ۱۳۸۶ با هم‌طنابی منیره رفیعی به عنوان نخستین صعود مستقل زنانه، موفق به صعود دیواره علم‌کوه گشت.
سال ۱۳۸۱ لیلا اسفندیاری به عنوان اولین زن ایرانی موفق به پیمایش کامل غار پراو، عمیق‌ترین غار ایران در استان کرمانشاه شد.
در سال ۱۳۸۶ تصمیم می‌گیرد به غار ورونیکا، عمیق‌ترین غار دنیا در آبخازیا برود که در آنجا پلیس روسیه به دلیل ایرانی بودن، اجازه ورود وی و همراهانش را به آبخازیا را نمی‌دهد. بعد از این ناکامی وی تصمیم به برنامه‌ریزی صعود به نانگاپاربات می‌گیرد.


لیلا اسفندیاری، بانوی کوهستان اولین صعود وی به قلل بالای ۸۰۰۰ متر در سال ۱۳۸۷ و با صعود به قله نانگاپاربات (۸۱۲۶ متر) صورت گرفت.
وی در ابتدا تصمیم به صعود انفرادی داشت، ولی در ادامه دوستانش به نام‌های کاظم فریدیان، سامان نعمتی، سهند عقدایی، احسان پرتوی‌نیا، حسین ابوالحسنی و محمد نوروزی به وی ملحق شدند.
در این صعود سامان نعمتی، به دلیل جدا شدن از گروه، و پنهان شدن به قصد ادامه تلاش برای صعود به قله، و زمین‌گیر شدن در طوفان، جان خود را از دست داد.
در سال ۱۳۸۹ نیز تا ارتفاع ۷۵۶۵ متری قله کی۲ صعود کرد که به دلیل هوای نامساعد همه گروه مجبور به بازگشت شدند.
او در طول دوران ورزشی‌اش ۲ بار مجبور به جراحی دیسک کمر خود شد ولی با کمک پزشک متخصص دوباره به کوهنوردی حرفه‌ای بازگشت.
او در آخرین صعود خود، در راه بازگشت از صعود موفق قله گاشربروم ۲، به دلیل از دست دادن تعادل و سقوطی ۳۰۰ متری جان خود را از دست داد. بنابر وصیت وی، جسد او در همان محل باقی ماند… و در قطعه نام‌آوران بهشت زهرا تهران تندیسی به یاد وی ساخته شد

صعودها

۱۳۸۱ پیمایش کامل غار پراو به عنوان اولین زن
۱۳۸۱ تا ۱۳۸۶ صعود دهها مسیر بر دیواره‌های علم کوه، بیستون، لجور، یافته، اخلمد، صفه، زنوز، کلاهک ماکو و...
۱۳۸۵ صعود یخچال‌های سبلان و کسری
۱۳۸۶ صعود یخچال دره یخار دماوند به عنوان اولین و تنها زن ایرانی
اولین صعود دیواره علم کوه با منیره رفیعی نخستین صعود مستقل زنانه
۱۳۸۰ تا ۱۳۸۹ صعود زمستانه قله دماوند از مسیرهای مختلف
۱۳۸۰ تا ۱۳۸۷ پیمایش زمستانه خط‌ الراس البرز
۱۳۸۶ سرپرستی نخستین گروه ایرانی و پیمایش کامل غار نمکدان، طولانی ترین غار نمکی جهان
۱۳۸۷ صعود به قلهٔ نانگاپاربات به ارتفاع ۸۱۲۶ متر و سرپرستی گروه
۱۳۸۸ پیمایش غارهای جیتا، سینک هول بلا و آلبرت در لبنان
۱۳۸۸ سرپرست برنامه اکتشاف غارهای میدان پرآو و اکتشاف غار میراث
۱۳۸۸ شرکت در برنامه بین ‌المللی اکتشاف غارهای مگالایای هند به عنوان نماینده ایران
۱۳۸۹ شرکت در برنامه‌های اکتشافی غارهای انگرمینوسپیدان و غار جهان بین
۱۳۸۹ تلاش برای صعود قله کی ۲ دشوارترین کوه جهان و صعود تا ارتفاع ۷۵۶۵ متری
۱۳۹۰ صعود به قله گاشربروم ۲ به ارتفاع ٨٠٣٥ متر و جان باختن در راه بازگشت از قله در اثر سقوط

او در میان ضبط ویدیوهای شخصی‌اش می‌گوید:
“درنهایت این تجربه‌ی من نشون داد که می‌شه از همه‌ی محدودیت‌ها عبور کرد. و هر کسی می‌تونه تا سقف توانایی‌های خودش پرواز کنه… و هر زن ایرانی هم با همه‌ی محدویت‌ها و مشکلاتی که داره می‌تونه کارهای بزرگ انجام بده…
شاید بتونم همه‌ی این گزارش طولانی رو که شنیدین، توی یک جمله کوتاه براتون خلاصه کنم، و اون این که:
زن ایـرانـی مـی‌تـوانـد…


محمود هاشمی کوهنورد تهرانی که به همراه لیلا اسفندیاری گاشربروم دو را فتح کرده بود، در گفتگو با سایت اخبار کوهستان، جزئیات ماجرای حادثهٔ منجر به مرگ لیلا در روز ۳۱ تیر را شرح داد:
«روز سه ‌شنبه، ۲۸ تیر از بارگاه اصلی حرکت کرده و پس از دو شب ‌مانی در چادرگاه‌های اول و دوم، عصر روز پنج ‌شنبه ۳۰ تیر وارد چادرگاه سوم شدیم. به ‌همراه لیلا اسفندیاری، باربر پاکستانی، عظیم قیچی ‌ساز، ایرج معانی، حسین مقدم، کورش نگهبان و عبدالعظیم برهمنی تا بامداد شنبه، در ارتفاع ۷۰۰۰ متر استراحت کرده و سپس راهی قله شدیم. حوالی ارتفاع ۷۸۰۰ متر کورش نگهبان، عبدالعظیم برهمنی و ایرج معانی از ادامه تلاش چشم‌ پوشی کرده و راه بازگشت را در پیش گرفتند.
مسیر چادرگاه سوم تا قلهٔ گاشربروم بیش از ۱۰۰۰ متر اختلاف ارتفاع دارد. هنگام صعود تیم ما، هیچ ثابت‌ گذاری در مسیر انجام نشده بود. لیلا هم کلنگ خود را به باربرش رسول سپرده بود و با باطوم صعود می‌کرد. روز که از نیمه گذشت، اندک اندک به قله رسیدیم. عظیم ساعت ۱۲ به وقت پاکستان، نخستین نفری بود که بر قله ایستاد. یک ربع ساعت پس از آن من به همراه حسین مقدم بر فراز گاشربروم ۲ بودیم. باربر پاکستانی هم در همین حوالی به قله رسید، اما لیلا یک ساعت پس از آن، حوالی ساعت ۱:۳۰ پس از نیم ‌روز روی قله به ما ملحق شد.
روی قله اندکی، استراحت کرده و برای رسیدن به چادرگاه سوم، سرازیر شدیم. من و حسین مقدم جلوتر از بقیه بودیم. لیلا هم جلوتر از عظیم، درحالیکه کلنگ وی را به امانت گرفته بود، شروع به فرود کرد. او کمی پایین‌تر از سراک قله، برای استراحت روی زمین می‌نشیند. سراک قله جایی نزدیک به چند متر پایین‌تر از خود قله ‌است و برای اینکه صعود قله تایید شود، باید از آن عبور کرد. لیلا حین استراحت، ناگهان روی سطح برف می‌لغزد. به شدت انرژی از دست داده بود و خسته به ‌نظر می‌رسید. به همین علت، نمی‌تواند از ادامهٔ سر خوردن جلوگیری کند و کلنگ هم از دستش رها می‌شود.
پس از حادثه افراد صعود کننده در راه برگشت، کلنگ را بازیابی کرده و خود را به پیکر بی‌جان لیلا در حوالی ارتفاع ۷۶۵۰ متر می‌رسانند.
پس از مشخص کردن محل استقرار پیکر لیلا به چادرگاه سوم بازگشته و دربارهٔ انتقال او همفکری کردیم. اما، کار ما نبود. به این نظر، دست کم ۱۰ کوهنورد ورزیده نیاز بود. در نتیجه راهی بارگاه اصلی شدیم».


منابع:
ویکی پدیا
http://vagoyehayam.persianblog.ir
http://koohnews.ir
http://www.donyayesanat.com

 



زینب یوسفی پور

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه کردن