گروه کوهنوردی اماوند


برنامه این هفته

پیمایش دره سیمک سرپرست اقای ابراهیمی مجد 09132980988

پیمایش دیواره کیش مسیر اماوند   سرپرست اقای نصیری 09133417201

صعود به قله جفتان دو

فرستادن به ایمیل چاپ

 

صعود به قله جفتان 2 با ارتفاع 3833 متر

موقعیت: رشته کوه پلوار، منطقه سیرچ

تاریخ اجرا: 15 اردیبهشت ماه

سرپرست: مهدیه میرزادی گوهری

گاهی باید رفت، آنهم مسیرهای نارفته را...

باید رفت تا دانست و آموخت...

باید رفت تا نشان دهیم که "مــــــــــــــــــــــــــی توانیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم"...

و اینگونه بود که ما برنامه جفتان پرچالشمان را آغاز کردیم

از یک هفته قبل مقدمات برنامه شامل برنامه ریزی زمانی،مکانی و آب و هوا مورد بررسی قرار گرفت. خواندن گزارشات برنامه های همنوردانی که صعود به جفتان 2 را داشتند و مشورت با افراد آگاه و با تجربه از جمله جناب آقای رسول زندی, آقای محسن دامغانی و رضا کاظمی در زمانبندی برنامه بسیار کمک کرد. تماس با آقای هاشمی نژاد مدرس و استاد هواشناسی فدراسیون کوهنوردی طی دومرحله برای آگاهی از وضعیت اب و هوا و دریافت فایل GPS از آقای بکتاش خضرایی برای مسیریابی بهتر روند کار را بهبود بخشید...

و اما بعد...

همه همنوردان راس ساعت 5 جلو کتابخانه ملی کوله همدلی و مهربانیشان را بسته  و با عزمی راسخ برای اتفاق های پیش رو منتظر مینی بوس بودند

مینی بوس با 5 دقیقه تاخیر آمد و همه به سرعت سوار شدند. قیافه های بشاش و پر انگیزه نشان از برنامه ای فوق العاده داشت. مینی بوس مسیر را لاکپشتی طی میکرد، تعدادی در حال چرت زدن و جمعی مشغول خوش و بش...ساعت 6:15 در ابتدای مسیر پیاده شدیم و پس از اعلام آماده باش و معرفی سرقدم آگاه و صبور آقای هادی موسی نژاد و عقب دار مهربان و فداکار آقای امین ایرانمنش برنامه استارت خورد...

هوا عالی و مسیر بغایت زیبا و چشم نواز بود.همه پرتوان شیب مسیر را می پیمودند. هر چه ارتفاع می گرفتیم دنیای کوچک پایین پایمان زیباتر تر مینمود و قدرت لایزال الهی زیبایش را نشان میداد. بوی آویشن و درمنه فضا را پر کرده بود و ما لحظات را نفس میکشیدیم. ساعت 7:25 کنار چشمه یعنی آخرین جایی که برداشت آب برایمان مهیا بود، در ارتفاع 3078 متری به صرف صبحانه پرداختیم.ساعت 7:50 دقیقه استارت مجدد برنامه خورد.

هدف قله جفتان 2 بود و ما مسیر جفتان 1 را می پیمودیم.تصمیم این بود هنگامیکه به بالای مسیر رسیدیم از طریق یال به سمت جفتان 2 حرکت کنیم. پس از پیمودن یال به ابتدای مسیر دست به سنگ و چالش های برنامه رسیدیم. هر چه پیشتر میرفتیم مسیر زیبایی ها و سختی هایش را رخ مینمود و همه بدون حتی یک کلمه در حال نشان دادن توان و قدرت خود بودند. شیب تند در برخی قسمت ها و دست به سنگ ها که دیگر جزء لاینفک برنامه شده بود و مسیر ریزشی هیچکدام یارای توان همنوردان نبودند. هر از گاهی که برمیگشتم تا از حال همنوردان باخبر شوم همه پرتوان و بانشاط بودند.در قسمت آخر مسیر بخاطر ریزشی بودن سنگ ها یکی از دوستان روشندل بخاطر سرعت بخشیدن به روند صعود قله سایر همنوردان از ادامه مسیر انصراف داد و عقب داربرنامه آقای ایرانمنش با ماندن در کنار ایشان نشان داد که کوهنوردی ورزشیست که فداکاری و از خودگذشتگی مهمترین بخش آنست. وقت برای از دست دادن نداشتیم، آخرین زمان در نظر گرفته شده برای رسیدن به  قله ساعت 1:30 بود. تمام تلاش ها نتیجه داد و راس ساعت 1 برفراز قله زیبای و سرسخت جفتان ایستادیم و باعزمی راسخ سرود ای ایران سردادیم...و نشان دادیم که میتوانیم...

20 دقیقه ای بر فرار قله عکس گرفتیم و سریعا آهنگ برگشت زدیم. بنا بر پیش بینی آب و هوا رگبار را پیش رو داشتیم و بطور ناگهانی پیش بینی آنطور که گزارش شده بود روی نداد و  2 ساعت زودتر بما رسید.هنوز لبخند رضایت و شادی از صعود قله را بر لب داشتیم که لمس گوی های کوچک یخی لبخندمان را خشکاند...تگرگ...

ناگهان استرسی شدید وجودم را فرا گرفت، ابر خاکستری و ضخیم بالای سرمان برایمان برنامه ها داشت...تگرگ شروع به بارش کرد و پس از آن باران گرفت. هر از گاهی فرصت نفس کشیدنی میداد و باز شروع میکرد. در این میان سرو کله رعد و برق هم پیدا شد.میهمان ناخوانده که از آن واهمه داشتم.سریع از همنوردان خواستم گوشی ها را خاموش و باتون ها و اجسام فلزی را از خود دور کنند. برگشت آن مسیر دست بسنگ و ریزشی با آن باران و هوا شرایط وصف نشدنی و استرس زا برایمان ایجاد کرده بود و همه طوری رفتار میکردند که همه چیز تحت کنترل است و شرایط عالیست.خصوصا ارامش و تدبیر آقای موسی نژاد شرایط را آرامتر میکرد و بمن و سایر دوستان قوت قلب میداد. پس از گذشتن از دست به سنگ ها و رسیدن کنار دو همنوردمان که از قبل برای بازگشتشان هماهنگ کرده بودند، مسیر پاکوب را به سمت پایین برای ارتفاع کم کردن در پیش گرفتیم و ساعت 5:30 در پایین مسیر بودیم. کم کم خورشید از پشت ابرها رخ مینمود. همه از نبردی سخت برمیگشتند و خسته بودند ولی مطمئنم در دل رضایت داشتند . برای صرف نهار و استراحت در پایین مسیر توقف  کردیم. مینی بوس از قبل هماهنگ شده بود و ساعت 6:15 سوار بر مینی بوس مسیر را برگشتیم. قطرات باران بر روی شیشه مینشست و من هر از گاهی برمیگشتم و جفتان را با تمام سرسختی هایش نظاره میکردم. درونم احساس رضایت و شعف می کردم و خدا را برای صعود به قله و سلامت رسیدن تیم شکر گزار بودم

این برنامه با حمایت و همدلی تمامی دوستان با موفقیت به اتمام رسید و ما نشان دادیم که می توانیم.درست است ارتفاع صعودمان به بلندای اورست نمیرسد ولی دوستان و همنوردانی داریم که دلهایشان به وسعت اقیانوس هاست و مهربانی درونشان خانه دارد.

و در اینجا از تک تک دوستان و همنوردان عزیز که سهم بسزایی در موفقیت این برنامه داشتند کمال تشکر را دارم. سپاس برای همراهیتان...

داده های مهم برنامه:

زمان اجرای برنامه

جمعه 15 اردیبهشت

مدت زمان صعود

6 ساعت

نقطه شروع

کمپ پایین

ارتفاع قله

3833 متر

نقطه GPS قله

N 30,14,23,2

E 57,24,26,2

پوشش گیاهی

آویشن، درمنه، گارچین

نوع سنگ

رسوبی

مدت زمان اجرای برنامه

11 ساعت

همنوردان اماوندی: هادی موسی نژاد، امین ایرانمنش، مریم پاکدل، مژگان مرسل پور، فرزانه کامیابی، محمد بیگ زاده، محمد زنگی آبادی، مهدی نخعی، حامد آدینه

میهمانان محترم: عباس مهدی زاده، جعفر نوروزی، رضا باختر، شهزاد شیرازی، ابوسعیدی، شیخ اسدی، محمد امیری

سرپرست برنامه: مهدیه میرزادی گوهری

همه باید کاری را اغاز کنند که به آنان کمک میکند تا خویشتن را باور کنند. این درمورد من صعود هشت هزار متری ها بود که البته برای همه امکان پذیر نیست. اما شما همواره میتوانید چیزی بیابید که برایش بجنگید:نوشتن کتابی که همیشه آرزویتان بوده، تامین بهترین زندگی ممکن برای خانواده یا بهتر بودن در کاری که انجام می دهید.هرکس باید هشت هزاری خودش را بیابد، پروژه ای که به فرد کمک میکند تا بر موانع غلبه کند  به جلو حرکت کند.من مطمیئنم اگر بیاموزیم که اهدافمان را بر اساس حقایق بنیان نهیم، هیچ چیز نمیتواند جلو تلاشمان را بگیرد..."نکته کلیدی دست کم نگرفتن خودمان است".(ادورنه پاسابان، اولین بانوی فاتح هشت هزاری ها)

 

مهدیه میرزادی

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه کردن